Latijn(s)

In de brugklas had ik een crush op iemand van school. Als je er bij was in die tijd weet je wel over wie ik het heb (niet Edwin!) 

In de brugklas begonnen we ook met het leren van de schone taal die Latijn heet. In het begin vonden we dat allemaal spannend, en een uitdaging. Dat enthusiasme sloeg in het grootste deel van de klas al snel om in frustratie en afkeer. Niet in Emmy, tho.

Die ging op een middag zitten, en terwijl wij worstelden met het naar het nederlands vertalen van simpele zinnetjes, schreef zij een geweldig verhaal over mij en mijn crush, en een olifant, in het Latijn. Ik was licht geïntimideerd, maar dat mocht de pret van het terugvertalen niet drukken. En tot op de dag van vandaag hangt die tekst, op intussen achterhaald A5 revius papier, met vervaalde blauwe lijntjes, op mijn verwarming.