Mop

In een zeker dorpje stond een grote echoput.  Het was een van de attracties van het dorp: zowel dorpelingen als reizigers gingen er naartoe om een wens te doen, en natuurlijk om de echo van hun stem te horen.

Op een dag, echter, kwam een stelletje dorpelingen de burgermeester halen.  "Meneer de burgermeester," zeiden ze, "er is iets mis met onze echoput!"  De goede burgervader vroeg wat er aan de hand was, en de dorpelingen namen hem mee naar de put.

"Nou, wat is er aan de hand?" vroeg hij.

"Moet u horen!" zei een van hen, en liep naar de put toe.  "A!" riep hij, en de put riep: "A!"

"Dat is toch normaal?" zei de burgermeester.

"Nee, ik was nog niet klaar.  Moet u nu horen!"  Hij riep: "B!" en de put riep: "Bes!"

"Dat is wel heel raar," beaamde de burgermeester.

"Ja, en dat is nog niet alles!" zei de man.  "E!" riep hij, en de put riep: "Es!"

De burgermeester besefte natuurlijk dat een slecht functionerende wensput wellicht slecht zou zijn voor de zaken, en dus liet hij de dirigent van het dorpsorkest oproepen.  Die had immers verstand van geluid.  De dorpelingen herhaalden hun demonstratie voor de dirigent, die aandachtig toekeek en luisterde.

Toen ze klaar waren, stond hij op.  "Ik heb al een vermoeden wat er aan de hand is," zei hij, "maar ik moet het wel controleren.  Haal een sterk touw en een lantaarn voor mij."

Zo gezegd, zo gedaan.  Toen de spullen waren aangekomen, liet de dirigent de dorpelingen hem aan het touw naar beneden laten zakken.  Toen hij eenmaal beneden was, riep de burgermeester achter hem aan: "Heeft u al iets gevonden?"

"Jazeker!" riep de dirigent, "precies wat ik dacht!  Twee mollen!"

~ Marijn